Sigurna ženska kuća

Bulatović Milena, sociološkinja.

Prvi dan mog volonterskog rada je 22 februar 2010. godine. Za ovaj poziv sam se opredijelila iz više razloga, najbitniji je edukativnog karaktera, kao i želja za sticanjem novih, i proširivanjem već postojećih znanja i iskustava.

Ovaj poziv je za mene posebno značajan jer je riječ o humanoj profesiji koja u prvi plan ističe prava žena u porodici i društvu uopšte, a takodje za mene je od velikog značaja i to što radni kolektiv čini tim stručnjaka koji veoma odgovorno i kvaitetno obavljaju svoj posao.

Zadaci I zaduženja u ovom radu, nisu strogo definisani, ali se uglavnom odnose na kontinuirani proces praćenja svakog pojedinačnog slučaja, odnosno osobe nad kojom je izvršeno nasilje, kao i unošenje osnovnih-ličnih I drugih podataka u računar, dobijenih od ovih osoba.

Na osnovu dosadašnjeg iskustva, izmedju ostalog, smatram da je u
ovom poslu posebno neophodan individualizovan pristup svakoj osobi koja je zatražila pomoć. Aktivno slušanje je od velikog značaja, i neophodno je za dalju analizu.